Blog

Foto: Tara Winstead via Pexels

Ik geef toe: ik was fel tegen op het gebruik van AI voor teksten. Daar had ik allerlei redenen voor, zoals willekeurig hoofdlettergebruik en feitelijke onjuistheden. Maar de AI-tools worden steeds beter en ik werd beter in het schrijven van prompts. Inmiddels heb ik een manier gevonden waarop AI ook voor mij als copywriter een verrijking kan zijn.

Je moet toch input hebben

Of je nu via Google, Wikipedia of een AI-tool op zoek gaat naar input voor de tekst die je gaat schrijven, je hebt nu eenmaal die input nodig voordat je aan de slag kunt. Dan is AI een gemakkelijke bron, want je kunt de input dan al laten aanleveren op de manier zoals jij dat wilt. Bovendien hoef je niet zelf eerst allerlei sites te beoordelen en vergelijken, want alles wordt al als een compleet verhaal aangeleverd.

En nee, dat verhaal is niet altijd feitelijk juist of precies waar je stijltechnisch naar op zoek was, maar dat ga ik nu uitleggen.

Met die input doe je alsnog aan copywriting

Ik ben nog steeds tegen het 1-op-1 gebruiken van door AI gegenereerde teksten. Sterker nog: ik ben tegen het 1-op-1 gebruiken van alle eerste versies ooit die ik zélf geschreven heb. Een eerste versie is namelijk nooit perfect. De echte copywriting begint daarna pas. Wat verbeter je op welke plek? Is de structuur en de schrijfstijl goed? Welke nudges of beïnvloedingsprincipes gebruik je in de tekst?

Allemaal dingen die AI (nog) niet kan op de manier die jij als copywriter wel kunt.

De inhoudelijke check blijft altijd nodig

Zelfs al heb je goede input gekregen en schrijf je alles op een manier waar je trots op bent, dan nog is een inhoudelijke check van je tekst door de klant noodzakelijk. Iemand moet immers checken of je geen dingen zegt die niet kloppen of die niet overeenkomen met de belevingswereld van de doelgroep. Dat kan alleen iemand uit het werkveld.

Vertrouw dus niet blind op AI, dat doe ik ook niet. Maar ik zie wel voordelen van de zich snel ontwikkelende techniek en ga daar nu ook in mee.

Een van de eerste vragen die je krijgt als je contact hebt met een potentiële klant is ‘Wat is je uurtarief?’. Gek eigenlijk. Dat vraag je ook niet aan een aannemer als je een kamer bij je huis aan wilt laten bouwen. Lees waarom ik vrijwel nooit werk op basis van een uurtarief.

Een paginaprijs of projectprijs schept duidelijkheid

Een uurtarief is een soort aanwezigheidspremie. Hoe langer je over een tekst doet, des te meer zou die tekst dan moeten kosten. Dat principe is natuurlijk ergens wel logisch, maar met die gedachte kun je dus ook vooraf inschatten wat een pagina met tekst of een compleet project moet kosten. En dat werkt veel transparanter dan een uurtarief.

Door te werken met een paginaprijs of projectprijs weet iedereen precies wat er gefactureerd gaat worden. Ook als er wat meer of minder pagina’s geschreven moeten worden. Ook als je er iets langer over doet dan je gedacht had. De prijs blijft altijd helder.

Prijs versus snelheid en kwaliteit

Nog een reden om niet langer te focussen op uurtarieven: een uurtarief zegt helemaal niets, omdat je niet weet hoeveel werk iemand verzet in een uur. Het gaat immers niet alleen om de prijs per uur, maar om de prijs-kwaliteitverhouding van het totale project. Ook al weet je wat iemands uurtarief is, dan nog weet je niets over de snelheid van aanleveren of de kwaliteit van de opgeleverde tekst.

Accepteer je ondernemersrisico

Veel freelancers houden vast aan hun uurtarief uit angst dat hun offerte te laag is. Dus factureren ze achteraf op basis van het aantal bestede uren. Dat kan natuurlijk, maar ik doe het zelf alleen bij kleine opdrachten.

Als je er langer over doet dan geoffreerd, is dat jouw ondernemersrisico. Als het écht veel meer uren kost, kun je altijd nog in gesprek gaan met je klant hierover. Maar in principe zou je de marge voor extra tijd of feedbackrondes vooraf al in moeten calculeren. Dan hoef je nooit meer een uurtarief te communiceren.

Foto: Picjumbo.com via Pexels.

Lezen is óók je beroep als je teksten schrijft. Je leest immers je eigen teksten heel kritisch na, om te bepalen of je de juiste dingen zegt voor de juiste doelgroep. Die superkracht kun je ook inzetten om als expert-proeflezer te functioneren.

Je kritische blik is welkom

Het grappige is dat je in je werk vaak je best doet om vriendelijk te zijn richting je opdrachtgevers, want je wilt de relatie goed houden. Daarom is het juist zo mooi dat je als expert-proeflezer bewust je kritische bril mag opzetten als het gaat om een marketinguiting, aanbesteding, persbericht of vacaturetekst. Jouw expertise en ervaring zet je in om te onderbouwen waarom bepaalde dingen beter anders kunnen. Dat is een rol die mij persoonlijk wel goed ligt.

Maar kom dan wel met verbetertips

Dingen afkraken kunnen we allemaal. Maar hoe moet het dan wél? Dat is natuurlijk de eigenlijke vraag van je klant. Zorg daarom dat je goed uitlegt wat een betere manier zou zijn om te omschrijven wat nu nog niet zo lekker overkomt. Het is jouw taak om je klant te overtuigen, die op zijn beurt de eindklant wil overtuigen.

Boodschap, doelgroepgerichtheid en schrijfstijl

De belangrijkste punten waar je op let als expert-proeflezer:

• Boodschap: wat vertel je of wil je de lezer laten doen na het lezen van de boodschap? Klopt dit met de briefing of met wat de doelgroep van je verwacht?
  
• Doelgroepgerichtheid: wie is de doelgroep van de tekst en spreek je die ook daadwerkelijk aan? De boodschap komt pas goed over als je hem op de juiste manier richt aan de juiste doelgroep.
  
• Schrijfstijl: is het goed leesbaar (spelling, grammatica, tone of voice)? Ook al is je boodschap nog zo goed en richt je je tot de juiste doelgroep, het moet wel lekker geschreven zijn.

Foto: Henri Mathieu-Saint-Laurent via Pexels

Als copywriter of contentmarketeer doe je (als het goed is) veel interviews. Zo haal je immers input op voor de content die je maakt. Als je het tenminste op de juiste manier doet… Lees verder voor de drie tips die ik je kan geven voor een optimaal interview.

Weet wat je doel is voor het gesprek

Dit klinkt als een open deur, want iedereen bereidt vooraf vragen voor, toch? Dat klopt, maar het voorbereiden van vragen is niet altijd hetzelfde als weten wat je als uitkomst nodig hebt van een interview. Stel dat je allemaal korte antwoorden krijgt van de geïnterviewde. Dan heb je te weinig input om mee te werken.

Om die reden moet je altijd voor ogen houden wat je doel is. Wordt het een klantcase met een vaste opbouw, zodat je alle onderdelen in moet vullen met deze input? Dan weet je op welk gebied je nog wat door moet vragen als de eerste antwoorden niet voldoende zijn.

Luister vooral en praat weinig

Je hebt vast al eens gemerkt dat mensen graag praten over dingen waar ze enthousiast over zijn. Laat ze vooral praten! Af en toe heeft een geïnterviewde nog wat aansporing nodig, maar zodra die op een punt is aangekomen dat de spraakwaterval eenmaal loopt, dan zit je goed.

Het kan zijn dat je misschien een gemeenschappelijke of herkenbare ervaring wilt delen met de geïnterviewde en dat is prima. Zorg alleen wel dat je veel minder aan het woord bent dan je gesprekspartner. Geïnteresseerd luisteren is jouw taak. Laat ook gerust een stilte vallen, want van stiltes worden mensen ongemakkelijk en dan gaan ze weer praten. Zo krijg je de beste input uit de geïnterviewde.

Pik interessante antwoorden op

Als je goed voorbereid bent, weet je al zo ongeveer wat de geïnterviewde je gaat vertellen. Maar het echte goud zit in de onverwachte dingen die je hoort. Hier moeten je voelsprieten hun werk doen. Pik deze interessante antwoorden op en ga er dieper op in. Vraag door en omarm het onbekende. Daar zit ook meestal de pakkende quote of (tussen)kop in die je kunt gebruiken.

Met deze tips moet het je toch lukken om goede input te verzamelen voor je content. Succes!

Foto: Cole May via Pexels

Als je schrijft, dan heb je invloed op degene die het leest. Dat weet je als freelance copywriter natuurlijk. Je probeert immers vrijwel altijd mensen te verleiden om iets te doen. Of dat nu iets is wat ze zelf ook al wilden of iets waar ze zich nog niet bewust van waren. Nudgen noemen we dat. Maar hoe pak je zoiets nou aan?

Houd het sociaal

Je begrijpt al wat ik met die tussenkop bedoel, namelijk dat je niet asociaal moet worden in je teksten en je bedoelingen. Maar de kop heeft een dubbele lading. Social proof is namelijk ook een belangrijk aspect als je mensen wilt nudgen.

Mensen doen graag wat andere mensen ook doen. Ze vinden het enorm lastig om degene te zijn die afwijkt. Dus kun je prima een blokje met ‘Meest gekozen optie’ rondom het middelste abonnement dat je aanbiedt zetten. Dat werkt echt. Het is een soort advies dat zegt ‘Al die anderen kunnen het toch niet mis hebben?‘

Als docent kun je bijvoorbeeld je leerlingen triggeren door ze als volgt te herinneren aan de huiswerkopdracht die nog bijna niemand heeft ingeleverd: ‘Willen de handvol leerlingen die hun opdracht nog niet hebben ingeleverd dat voor morgenmiddag doen?’ Reken maar dat ze dan die groepsdruk voelen!

Maak er een leuke keuze van

Een mooie vorm van nudgen is dat je mensen een keuze aanbiedt, waarbij ze zelf niet door hebben dat ze sowieso gaan doen wat jij wilt dat ze doen. Bijvoorbeeld hun afval weggooien. Daarvoor zijn er dingen die veel beter werken dan een bordje met ‘Gooi alsjeblieft je afval weg’.

Zodra je er een spelletje van maakt met een leuke keuze erin verwerkt, wordt al dat afval ineens perfect opgeruimd. Laten we nog even op school blijven. Maak twee doorzichtige prullenbakken en zet ze naast elkaar. Zet erbij ‘Welke leraar moet vrijdagmiddag karaoke doen in de kantine?’ Links is de prullenbak met de foto van mevrouw Jansen en rechts is de prullenbak met meneer Goudmijn.

De leerlingen gaan dan sowieso hun afval opruimen, terwijl je er ook nog eens een teambuilding/sociaal aspect van hebt gemaakt.

Zorg dat mensen wel íéts moeten doen

Niets doen is makkelijker dan iets doen. Daarom doen veel mensen liever niets, bijvoorbeeld omdat ze het al druk genoeg hebben met andere dingen. Een voorbeeld uit mijn eigen praktijk: in plaats van een geschreven tekst mailen met de vraag om feedback, pak ik het bij projecten waar veel druk op zit ook wel eens zo aan:

‘Als ik voor dinsdag 12.00 uur geen feedback heb ontvangen van je, dan reken ik erop dat alles klopt zo en stuur ik de tekst door voor publicatie.’

Niets doen is dan geen optie voor mensen die écht nog hun mening willen geven over de tekst.