Categorie: Online copy

Wat zou je nou in hemelsnaam kunnen leren van Arnold Schwarzenegger op het gebied van marketing? Nou, heel wat! De ‘Oostenrijkse eik’ is zijn hele carrière al een meester in het verkopen van zichzelf. En dan heb ik het nog niet eens over de marketing van zijn films, waar hij altijd sterk bij betrokken is geweest. Veel puurder krijg je het niet op marketinggebied.

Na het lezen van zijn autobiografie ‘Total Recall’ heb ik drie tips gedestilleerd uit zijn methode. Niet dat ik nu meteen een bodybuildingkampioen verwacht te worden, maar ik heb absoluut bewondering voor de manier waarop Arnold te werk is gegaan. Of je zijn films nu leuk vindt of niet, je kunt sowieso iets leren van zijn methode.

Tip 1: Wees jezelf en profiteer daarvan

Arnold is uniek en daar heeft hij altijd gebruik van gemaakt. Hij was een grote bodybuilder, met een naam die niemand kon uitspreken en een zwaar Oostenrijks accent. Maar hij was ook ambitieus en wilde graag in films spelen. Niet dat veel regisseurs hem wilden hebben in hun film. Dus wachtte Arnold totdat iemand een rol zou schrijven juist met hem in gedachten. Toen dat een succes bleek, bleven die specifieke rollen komen. Omdat hij zichzelf durfde te zijn. Arnold is een perfect voorbeeld van wat uniek zijn je kan opleveren.

Voor een bedrijf werkt het eigenlijk hetzelfde. Ga maar na: over welke bedrijven hoor je steeds weer verhalen? Over unieke, opvallende bedrijven als Apple, Tesla, Zappos, Amazon, Google/Alphabet en ga zo maar door. Allemaal bedrijven die in hun gedrag en communicatie boven het maaiveld uitsteken. Durf dus jezelf te zijn en draag die visie uit.

Tip 2: Overtref verwachtingen

Toen Arnold mee begon te doen aan bodybuildingwedstrijden gaf niemand hem een kans. Maar al snel begon hij te winnen. Als underdog maakte hij indruk. Doordat iedereen hem onderschatte, kon hij de verwachtingen van de jury en de concurrentie overtreffen. Dat gold ook in de filmindustrie, het zakenleven en de politiek. Zodra bleek dat hij niet zomaar een domme kracht was, maar een intelligente man met vele talenten, gingen er allerlei deuren voor Arnold open.

Als bedrijf is het heel mooi als je verwachtingen kunt overtreffen. Natuurlijk mag je vooraf de lat best hoog leggen, als je maar zorgt dat je de verwachtingen waarmaakt. Met een beetje moeite kun je zelfs zo’n verpletterende indruk maken dat je klanten meteen fan worden van je. Dat kan om kleine dingetjes gaan, zoals het persoonlijke kaartje in een Coolblue-bestelling of de grappige verjaardagsvideo waarmee bol.com je korting geeft op je volgende bestelling.

Tip 3: Stel doelen en werk ernaartoe

Telkens weer stelde Arnold zichzelf een doel en richtte hij zich daar volledig op. Mr. Olympia worden, de bestbetaalde acteur van Hollywood worden, een geslaagd zakenman worden, een geslaagd politicus worden… Het lijken bijna onhaalbare doelen, maar het lukte hem. Door focus en doorzettingsvermogen. Als je weet wat je moet doen om ergens te komen, en je hebt de kracht om steeds maar weer door te gaan, dan kom je er wel.

Doelen stellen voor je bedrijf of website is niet zo moeilijk. Ze behalen is al een stuk moeilijker. Maar concrete doelen geven je tenminste richting in je marketing. Je weet wat je wilt bereiken en wie je doelgroep is. Nu alleen nog doorzetten en alles in het werk stellen om je doelen te bereiken. Als je maar geduld en doorzettingsvermogen hebt, zijn ook die onbereikbaar geachte doelen ineens binnen handbereik.

Bonustips van de Governator zelf

Arnold heeft nog wel wat toe te voegen aan deze 3 tips. Bekijk hieronder zijn 6 regels voor succes:

https://youtu.be/7TEc_qyKQ0c?t=7m44s

Foto: Bob Doran / CC

Afgelopen week publiceerde NRCQ een artikel over Senseo, dat in commercials een gemiddeld cijfer van 8,8 aan hun koffie verbindt. Het probleem was volgens de journalisten dat dit onderzoek niet onafhankelijk was en dat het cijfer dus eigenlijk misleidend is. Zoals ik eerder al schreef in mijn blogpost over WC-Eend persberichten, ben ik geen voorstander van overdreven borstklopperij. Maar in dit geval vroeg ik mij af of het eigenlijk erg is dat het cijfer niet onafhankelijk tot stand is gekomen. Enig deskresearch leidde tot een opvallende conclusie.

Drie relevante onderzoeken

Mijn hypothese was dat als de positieve associatie met het merk eenmaal gemaakt is, deze niet zomaar weer teniet kan worden gedaan. Het eerste onderzoek dat ik over dit onderwerp vond was op Research Digest. In het onderzoek van Brent Coker kregen 76 proefpersonen over één fictief koffiemerk allemaal positieve dingen te horen en over een ander fictief koffiemerk allemaal negatieve dingen. Vervolgens werd ze verteld dat er een fout was gemaakt en dat de feiten aan het verkeerde koffiemerk verbonden waren. Er werd ze gevraagd om de eerste sessie te vergeten en opnieuw hun mening te geven over de koffiemerken. Het merk waar oorspronkelijk positief over werd gesproken, kwam daarbij hoger uit de test dan bij de controlegroep.

 

In een ander onderzoek van Brent Coker werd aan 280 studenten gevraagd om vijf hotelreviews van Trip Advisor te lezen. De studenten die de reviews in volgorde van positief naar negatief lazen, waren enthousiaster over de hotels dan de proefpersonen die van negatief naar positief lazen. Zelfs als de tijdlijn aangaf dat het hotel in de loop der tijd achteruit was gegaan in kwaliteit, bleef het positieve effect bestaan.

 

Uit onderzoek van Shahana Sen en Dawn Lerman blijkt dat ook de productsoort meetelt bij het beoordelen van reviews. Bij hedonistische producten wijten mensen negatieve reviews eerder aan de ‘interne agenda’ van de reviewer. Als het gaat om gebruiksartikelen, worden de negatieve reviews ineens wel gekoppeld aan slechte producteigenschappen. Bij gebruiksartikelen worden negatieve reviews dan ook hoger gewaardeerd dan bij hedonistische artikelen.

 

Tot slot een onderzoek van Ivar Vermeulen en Daphne Seegers. Zij vroegen 168 mensen om hotels te beoordelen op basis van reviews. Daarbij concludeerden ze dat positieve reviews de merkattitude verhoogden, zeker wanneer het om onbekende hotels gaat.

 

Mijn conclusie:

Volgens mij heeft Senseo het gewoon heel slim gedaan. Ze liegen feitelijk niet, maar ze communiceren een hoog cijfer uit eigen onderzoek dat zorgt voor een positieve merkattitude bij de kijker of lezer. Ook al komen we er achteraf achter dat het geen onafhankelijk onderzoek was, dan is die belangrijke eerste positieve indruk al gemaakt. Missie geslaagd dus.

Oké, ik zal deze titel nog even wat verder nuanceren. Als ik teksten aan het schrijven ben, en dus creatief bezig ben, kan ik niet tegelijkertijd naar mijn favoriete muziek luisteren. Ik heb zo’n vermoeden dat dit komt door Systeem 1 en Systeem 2. Je weet wel, uit het boek van Daniel Kahneman.

Hoe we twee personen tegelijk zijn

Zelfkennis is een mooi woord. Maar eigenlijk kennen we onszelf voor geen meter. We kennen alleen het bewuste deel van onszelf. Uit onderzoek van professor Kahneman, die zich toelegt op het snijvlak tussen economie en psychologie, blijkt dat we slechts een klein deel van onze tijd bewust keuzes maken. Dat doen we met Systeem 2.

Het grootste deel leven we eigenlijk op de automatische piloot en doen we alles op basis van ons onderbewustzijn. Dit instinct wordt ook wel Systeem 1 genoemd. Ze wisselen elkaar af en zijn nooit tegelijk actief. Feitelijk weten ze dus niet van elkaar wat ze doen.

Er is een deel van ons dat ervaringen ondergaat en aanstuurt, terwijl een ander deel dingen onthoudt en rationaliseert. Bekijk het onderstaande interview en de TED-talk van Kahneman voor meer hierover:

https://www.youtube.com/watch?v=mWaIE6u3wvw

Lastig voor mij als muziekliefhebber

Als je mij een beetje kent, dan weet je dat muziek een belangrijke rol speelt in mijn leven. Des te frustrerender vind ik het dat ik tijdens mijn schrijfwerk niet kan luisteren naar mijn favoriete artiesten.

Mooie muziek (volgens mijn oren dan hè) leidt me af van mijn werk. Ik ben veel minder productief wanneer ik iets uit mijn eigen verzameling luisteren. Natuurlijk ken ik deze nummers vaak goed en dan ga ik vanzelf meedoen (meezingen, airguitar spelen, etc.), waardoor de verminderde productiviteit vanzelfsprekend is.

Luister ik echter naar muziek die ik niet ken of waar ik amper op kan meedoen (death metal is hier zeer geschikt voor), dan heb ik er helemaal geen last van tijdens mijn werk. Sterker nog: als er een goed tempo in zit, werk ik lekker door.

Mijn theorie hierover

Ik denk dat het komt doordat Systeem 2 bewust bezig is met ‘mijn’ muziek, terwijl Systeem 1 de onbekende muziek ervaart. En daarmee heb ik volgens mij ook het geheim ontdekt waarom bepaalde platen moeten ‘groeien’ voor je ze waardeert: dan verschuiven ze van Systeem 1 naar Systeem 2.

Wat je hier nu precies aan hebt in copywriting?

Nou, het is heel interessant als je wat meer te weten komt over hoe Systeem 1 en Systeem 2 naast elkaar functioneren. En wanneer welk systeem zijn werk doet.

Schrijf je over producten die als impulsaankopen kunnen worden aangemerkt, dan communiceer je met Systeem 1. Gaat het om complexe materie waar de klant goed over nadenkt, dan is Systeem 2 de baas. Zo kun je manieren bedenken om daar met je copy op in te spelen. Maar dan moet je dus wel eerst bewust zijn van het feit dat er twee systemen zijn.

En dat komt dan ineens allemaal als blogpost tot stand door wat muziek…

Update 5 februari 2016:

Nou, de oorzaak van mijn probleem is gevonden! 🙂

“Taal en muziek delen hetzelfde hersengebied om orde te scheppen in deze structuur: bij het schikken van woorden in een zin, en bij het schikken van tonen in een harmonie. Tegelijk lezen en luisteren overbelast de capaciteit van dit gebied, dat zich ergens onder je linkerslaap bevindt – Broca’s area.”

Meer over het onderzoek waaruit dit gebleken is.

Een psycholoog houdt zich bezig met het innerlijk leven (kennen, voelen en streven) en het gedrag van de mens. Een copywriter ook. Daarom is het belangrijker om psychologisch inzicht te hebben als copywriter dan om alle grammaticaregels uit je hoofd te kennen.

Je helpt je klanten…

Tijdens een gesprek met een psycholoog vertel je als cliënt wat je dwarszit. De professional tegenover je stelt de juiste vragen en laat je tot het inzicht komen dat je verder helpt. Klinkt bekend, nietwaar?

Als copywriter heb je zeer vergelijkbare gesprekken met je klanten. Natuurlijk in de eerste plaats om de organisatie te leren kennen, maar ook om erachter te komen hoe de klant in elkaar zit. Zo stem je jouw benadering precies af op wat jouw klant van je wil. Help je hem bijvoorbeeld beter door hem zelf de opdracht een bepaalde kant op te laten sturen of geef je heel rechtdoorzee je mening omdat je voelt dat dit beter werkt? Bij het nemen van dit soort beslissingen luister je heel goed naar de psycholoog in jezelf.

Daarnaast help je jouw klanten ook verder op het gebied van doelgroepbenadering. Veel MKB-bedrijven hebben eigenlijk geen duidelijk beeld van hun doelgroep. En als ze dat al hebben, is het vaak alleen gebaseerd op onderbuikgevoel. Daar komt jouw expertise dus goed van pas.

Door je klant te adviseren een analyse te maken van de huidige klantengroep (bijvoorbeeld door kwalitatieve interviews of een enquête), komt hij er pas echt achter wie zijn klanten zijn en wat zij willen. Jij weet bovendien dat er verschillende persona’s zijn waarvoor je kunt schrijven. Zo kun je alle doelgroepen binnen de hoofddoelgroep bedienen. Door te sturen op de conversiecijfers stem je alles nog beter af.

O ja, vergeet ook de overtuigingsprincipes van Cialdini niet. Daarmee bedrijf je natuurlijk pure psychologie. In feite kruip je in het hoofd van de doelgroep en zorg je dat én de eindklant beter geholpen wordt én jouw opdrachtgever blij is met je verkoopbevorderende advies.

…En je helpt hun klanten

Jij weet uit ervaring dat dooddoeners gewoon niet werken. Wat de eindklant wil is een zich duidelijk onderscheidende partij die herkenbare problemen oplost. Aan jou de taak om dit duidelijk te communiceren op een eerlijke manier.

De eindklant is op zoek naar een partij die perfect snapt wat hij wil. Door jouw psychologisch inzicht kun je daarvoor zorgen. Met heldere communicatie die aansluit bij de belevingswereld van de klant.

Ook als jouw opdrachtgever er in eerste instantie niets aan verdient om de doelgroep te helpen, kan het een goede strategie zijn om dit toch te doen. Op langere termijn kan deze sympathieke benadering namelijk extra trouwe klanten opleveren.

Waarschijnlijk stimuleer je jouw opdrachtgever ook om actief aan klantrecensies en testimonials te werken. Omdat de eindklant zich heel vaak oriënteert op basis van de mening van anderen, help je de doelgroep hier absoluut mee.

Kortom: blijf goed luisteren naar de wensen van je opdrachtgever en die van de eindklant. Zo kom je tot de juiste psychologische inzichten die tot de juiste copy leiden.

Je weet het: contentmarketing is de heilige graal tegenwoordig. En zoals bij alle trends het geval is, zijn er veel bedrijven die maar wat doen. Zoals bestaande content recyclen wanneer dat geen meerwaarde biedt. En dat vind ik dan weer zonde. Terwijl contentrecycling in sommige gevallen wél een goede optie is. Als je er dan maar iets nieuws mee doet.

 

Wanneer het recyclen van content prima werkt

Stel dat je als bedrijf een blog hebt. Daarop schrijf je over allerlei relevante zaken, die van toepassing kunnen zijn op (potentiële) klanten of vakgenoten. Zodra je bezoekersaantallen groeien is het heel logisch dat je oude artikelen in vernieuwde versies opnieuw plaatst. Zo lang de boodschap nog steeds geldt, is dat een prima manier van contentmarketing. Je bereikt er immers een grote doelgroep mee, omdat nu meer mensen je blog, social media en/of nieuwsbrief volgen dan voorheen.

 

Een andere reden om content te recyclen is als je heel duidelijk wilt maken wat je centrale boodschap is. Niet dat je nu elke keer dezelfde blogpost daarover hoeft te schrijven, maar je kunt best steeds nieuwe voorbeelden zoeken die bewijzen wat jij al die tijd al roept. Dat zorgt er juist voor dat je nog meer als een autoriteit wordt gezien. Want je gelijk wordt steeds weer bewezen.

 

Ook krijg ik van klanten vaak input aangeleverd in de vorm van bestaande artikelen. Zij staan helemaal achter de strekking daarvan of willen deze interessante informatie ook delen met hun doelgroep. Een voorwaarde om dit te kunnen doen vind ik dat je er je eigen content van maakt. Vertel erover in je eigen tone-of-voice en voeg je eigen inzichten toe. Kortom, doe het op jouw manier.

 

Wanneer contentrecycling niet de manier is

Ken je die bedrijven (of mensen) die op al hun (social) mediakanalen precies dezelfde content delen? Dat vind ik dus ontzettend irritant. Natuurlijk snap ik dat ze zo een groter bereik willen behalen, maar pas de content dan in ieder geval aan voor het medium waarop je het plaatst. Anders ben je in mijn ogen meer een vervuiler.

 

Een andere manier van contentrecycling die ik niet oké vind is wanneer je doet alsof je een statement of idee zelf hebt bedacht, terwijl dat niet zo is. Iedereen haalt ergens inspiratie vandaan en daar is niets mis mee. Maar doe in zo’n geval niet alsof je ontzettend origineel bent.

 

En dan hebben we ook nog content die puur geplaatst wordt om het plaatsen. Eigenlijk zijn er geen nieuwe ideeën of ontwikkelingen te melden, maar je moet toch wat schrijven. Nou, dan maar een oud artikel hergebruiken…

 

Het verschil tussen goede en slechte recycling

In 2006 schreef ik een blogpost over de betekenis van bedrijfsnamen. Daaronder verschenen veel reacties van lezers. Ook in Google deed de blogpost het goed wanneer mensen op de betekenis van deze bedrijfsnamen zochten. Daardoor is het een makkelijke prooi voor contentrecycling. Dat gebeurde dan ook door minimaal twee verschillende sites. Eentje deed het op de goede manier, de andere op de luie manier.

Op de website van Management Team staat een artikel over de betekenis van bedrijfsnamen uit 2009. Onderaan staat een slider, waarin Asito, AAPIO en KAV naast elkaar worden vermeld. Precies de namen die ook in mijn blogpost uit 2006 staan en in de reacties daaronder. Hier is dus waarschijnlijk wel wat geleend. Maar ze doen het wel op een goede manier, vind ik. Ze hebben er hun eigen artikel van gemaakt met aanvullende teksten. Prima contentrecycling!

 

Wat ze bij MT alleen wel echt hebben gejat is de afbeelding erboven. Die komt namelijk van het weblog Supermanagement. En daar hebben ze dan weer heel lui gewoon de opsomming overgenomen van bedrijfsnamen met uitleg die op mijn blog en in de reacties stond. Oké, er staan ook wat nieuwe tussen, maar dit is wat mij betreft geen goede contentrecycling.